Με μεγάλη συμμετοχή και ιδιαίτερη συγκίνηση πραγματοποιήθηκε και φέτος το «Μπλοτς», ένα έθιμο της περιοχής του Ασπροποτάμου που μετρά πάνω από τρεις δεκαετίες ζωής. Πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε και φέτος στο πανέμορφο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου στην περιοχή της Ασφάκας,εκεί όπου παλαιότερα βρισκόταν ο οικισμός προτού μεταφερθεί στη σημερινή του τοποθεσία, για να παρακολουθήσει τη Θεία λειτουργία και να συμμετάσχει στο έθιμο του Μπλοτς.
Λίγα λόγια για το έθιμο:
Έναυσμα για την εδραίωση αυτής της παράδοσης, αποτέλεσε η ανάγκη συγκέντρωσης χρημάτων για την ανοικοδόμηση του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Ασφάκας, μιας εκκλησίας που εγκαινιάστηκε το 2005 και αποτελεί στολίδι για την περιοχή του Ασπροποτάμου. Όπως διηγούνται οι παλιότεροι, η Λειτουργία για τον εορτασμό του Αγίου Νικολάου σε συνδυασμό με την προσφορά φαγητού, προσέλκυε κατοίκους από τα γειτονικά χωριά Γαρδίκι, Μουτσιάρα (Αθαμανία), Τζούρτζια (Αγία Παρασκευή), Τυφλοσέλι (Δροσοχώρι) και Δέση, οι οποίοι συνήθιζαν να αφήνουν κάποιο χρηματικό ποσό σαν δωρεά για την ανέγερση του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Ασφάκας.
Το «Μπλοτς» υπήρξε ανέκαθεν αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας των κατοίκων του χωριού και πρωτίστως απόδειξη ανιδιοτελούς προσφοράς. Όπως αναφέρουν οι γηραιότεροι, «προσπαθούσαμε να συμβάλλουμε ο καθένας όπως μπορούσε. Άλλοι έβαζαν το κρέας από τα πρόβατά τους, άλλοι το γάλα, άλλοι τον τραχανά, άλλοι τα καζάνια και άλλοι την προσωπική εργασία».
Το φαγητό:
Η προετοιμασία ξεκινούσε ήδη από τα μέσα της εβδομάδας, με τους κτηνοτρόφους να σφάζουν τα πρόβατα που θα μαγειρεύονταν, προκειμένου το κρέας να προλάβει να σιτέψει. Οι γυναίκες ήταν αυτές κυρίως που ασχολούνταν με την παρασκευή του τραχανά, η οποία συνήθως γινόταν μήνες νωρίτερα σε μεγάλες ποσότητες και αποθηκεύονταν για μελλοντική χρήση. Το πρωί του Σαββάτου, οι χωριανοί μετακινούνταν στην περιοχή της Ασφάκας, στο μεγάλο άπλωμα απέναντι από την σημερινή εκκλησία του Αγίου Νικολάου, και ξεκινούσαν την διαδικασία του μαγειρέματος. Αφού πρώτα είχαν πλύνει το κρέας, αρχίζαν να το βράζουν γύρω στις 10.00-11.00 το πρωί. Όταν αυτό ήταν έτοιμο, το στράγγιζαν και το τοποθετούσαν σε ταψιά για να κρυώσει. Έπειτα, αφαιρούσαν τα κόκκαλα και το λίπος και το υπόλοιπο το τεμάχιζαν σε μερίδες. Νωρίς το πρωί της Κυριακής συνέχιζαν με το μαγείρεμα του τραχανά, ώστε το γεύμα να είναι φρέσκο και ζεστό αμέσως μετά τη Λειτουργία.
Τα πρώτα χρόνια, ολόκληρη η διαδικασία παρασκευής του γεύματος γινόταν στην περιοχή της Ασφάκας. Μάλιστα, οι παλιότεροι θυμούνται να διανυκτερεύουν εκεί, γύρω από τα καζάνια και τη φωτιά, τόσο για να επιβλέπουν το μαγείρεμα όσο και για να μην τους κλέψουν το κρέας. Φυσικά, δεν έχαναν την ευκαιρία να το διασκεδάσουν, αφού πολλοί κάτοικοι από το χωριό πήγαιναν να κάνουν συντροφιά σε όσους μαγείρευαν και όπως περιγράφουν «ανάβαμε κι άλλη φωτιά και ψήναμε σουβλάκια, λουκάνικα, έρχονταν φίλοι μας κλαριτζήδες, τραγουδούσαμε, χορεύαμε». Τα τελευταία χρόνια, για λόγους διευκόλυνσης της διαδικασίας, η παρασκευή του γεύματος διενεργείται στο προαύλιο της εκκλησίας, στην πλατεία του χωριού.
Κάθε χρόνο, πλήθος κόσμου συγκεντρώνεται στο χωριό μας εκείνο το Σαββατοκύριακο του Μαΐου και συμβάλλει στο να διατηρηθεί η παράδοση. Οι χωριανοί που κατά κόρον διοργανώνουν το «Μπλοτς», έχουν δώσει υπόσχεση, όσο ζουν, κάθε χρονιά να φροντίζουν να πραγματοποιείται το έθιμο, «για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι»!
Greek 
English