Οι κάτοικοι

Παρά το γεγονός ότι στην συντριπτική πλειοψηφία των χωριών του Ασπροποτάμου οι κάτοικοι μιλούσαν την βλάχικη γλώσσα, το Καμνάι ήταν ελληνόγλωσσο, όπως και τα γειτονικά χωρία Δροσοχώρι και Αθαμανία. Αν και υπήρξε κάποτε βλαχόφωνο, εγκατέλειψε την βλάχικη μετά από προτροπή του πατρο-Κοσμά Αιτωλού, ο οποίος πέρασε από την περιοχή του Ασπροποτάμου περί το 1777, στο πλαίσιο προσπαθειών εθνικής αφύπνισης και καλλιέργειας αισθημάτων ομογένειας και ομοψυχίας κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας.

Το 1858, πέρασε από το Καμνάι ο Γάλλος αρχαιολόγος, Λέων Εζέ, σύμφωνα με τον οποίο: «Οι κάτοικοι του Καμνιάι δεν μιλούν παρά μόνο ελληνικά. Λένε ότι ήταν Βλάχοι κάποτε, αλλά ένας Άγιος, που είχε έρθει να κηρύξει το λόγο του Χριστού, μη μπορώντας να γίνει κατανοητός, είχε κατηγορήσει γι’ αυτό το ρουμάνικό τους ιδίωμα, πράγμα που τους έκανε να υιοθετήσουν την ελληνική γλώσσα».

Κατά την επίσκεψή του στο χωριό, ο ίδιος περιγράφει «Γινόμαστε δεκτοί για την μεσημεριανή μας στάση στο σπίτι μιας γριάς γυναίκας, που με ρωτά αν θέλω να φάω πέστροφες. Δεν καταλαβαίνω στην αρχή τι θέλει να πει, αλλά βλέπω ότι πρόκειται για πέστροφες. Πέστροφες από τον Αχελώο, τι δώρο για έναν αρχαιολόγο!».

Θεωρείται, πως κατά την οθωμανική κατοχή, το Καμνάι υπήρξε κεφαλοχώρι στην γύρω περιοχή.